Ἀστρίτες μου,
Γυρίσατεεεεε;
Μαζευτεῖτε, ξεκινάει ἡ νέα σχολικὴ χρονιὰ καὶ φέτος νὰ εἶστε ἕτοιμοι
νὰ πάμε τὶς γνώσεις μας σὲ μεγαλύτερο βάθος καὶ τὸ ἀνάστημά μας ψηλότερα!
Ἐξολοθρεύσαμε μὲ κόπο τοὺς «τιναπεριμενάκηδες» καὶ τὰ τρολάκια
καὶ λογικὰ θὰ μείνουμε ἐμεῖς κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε σοβαρὴ δουλίτσα.
Μπαγάσηδες, ὁμολογῶ ὅτι ξεπεράσατε τὶς προσδοκίες μου!
Τὶ σας πέταξα κάτι κειμενάρες μακρυνάρια, τι σας ἔχωσα μέσα μυθολογίες,
τι σας ἔριξα καὶ τὸ πολυτονικὸ γιὰ χαριστική, ἐσεῖς, ἐκεῖ στὶς ἐπάλξεις,
πιὸ ἐνεργοὶ ἀπὸ ποτέ, ἀποδείξατε ὅτι τὸ «κοινό» δὲν τρώει κουτόχορτο,
οὔτε ἀρέσκεται στὰ εὐκολάκια καὶ στὴν παραμύθα.
Τουλάχιστον, ὄχι οἱ Ἀστρίτες.
Γι’ αὐτό, ξεκινάμε τὴ νέα σχολικὴ χρονιὰ μὲ τὸ μεγαλύτερο κίνδυνο
τῆς ἀνθρώπινης διανόησης καὶ ψυχῆς, αὐτὸν ποὺ τὸν ἀποκαλοῦν
καὶ «last shadow», δηλαδὴ «Τελευταία Σκιά»,
γιατὶ εἶναι τὸ τελευταῖο πρᾶγμα ποὺ θὰ δεῖς, ἐὰν πέσει πάνω σου.
Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα παραμένεις «τυφλός», ἀκόμη κι ἐὰν συνεχίζεις
τυπικὰ νὰ βλέπεις.
Κυρίες, κύριοι, ἀγαπητὰ παιδιά, ὁ Νέπτουνας, πλέον ἐπίσημα μέσα
στὸ ζῴδιο τοῦ Κριοῦ κι ἐπιπλέον ἀνάδρομος ἀπὸ τὶς 7 Ἰουλίου ἕως
τὶς 12 Δεκεμβρίου 2026.
Θὰ μοῦ πεῖτε, Ἰσμηνάρα, αὐτὸ εἶναι παλιό.
Ὁ Νέπτουνας εἶναι ἐκεῖ ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2026.
Νά, βλέπετε, συντονιζόμαστε μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ ἀλγόριθμου,
ποὺ βαφτίζει σημαντικὰ καὶ φλέγοντα μόνο τὰ πολὺ πρόσφατα συμβάντα.
Ἐμεῖς ὅμως θὰ ἐξετάζουμε κάθε φορὰ τὰ πραγματικὰ σπουδαῖα καὶ συμφέροντα
γιὰ μᾶς, ὄχι γιὰ τὸν ἀλγόριθμο.
Ἔτσι, ὁ ἀνάδρομος Νέπτουνας θὰ τεθεῖ σήμερα στὸ μικροσκόπιο,
γιατὶ πρόκειται νὰ διαδραματίσει ἕναν σπουδαῖο ρόλο μέχρι τὴ 12η Δεκεμβρίου
τοῦ 2026, μέσα στὸν Κριό.
Ἀρχικά, ἂς ξεκινήσουμε μὲ τὴ θέση: «διελαύνει στὸν Κριό».
Ἐδῶ εἶναι ἡ περιοχὴ τοῦ «Ἐγὼ Εἰμί» καὶ τὸ μεγάλο στοίχημα ἐδῶ γιὰ ὅλους
μας εἶναι νὰ διαλύσουμε τὶς ψευδαισθήσεις μας ἀλλὰ καὶ τὶς ἐξοντωτικὲς γιὰ τὴ ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα μας πεποιθήσεις ποὺ μᾶς ἐπιβλήθηκαν ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας καὶ τὶς ἐνστερνιστήκαμε ὡς ρεαλιστικές.
Ἀπεταξάμην! θὰ εἶναι τὸ σύνθημα τῆς χρονικῆς περιόδου 2026-2039
κι ἀρωγοὶ κι ὑποστηρικτές μας σ’ αὐτὴν τὴν προσπάθειά μας,
θὰ σταθοῦν κι ὁ μπάρμπα Κρόνος στὸν Κριό, ποὺ τσακίζει τὴν Ποσειδωνίαση γενικότερα, ἀλλὰ κι ὁ Σκοταδόψυχος ποὺ θὰ κινεῖται κάθε χρόνο ἐκτὸς ὁρίων στὰ νότια καὶ ποὺ στηρίζει τὶς ἐπαναστάσεις καὶ τοὺς ἀπείθαρχους.
Ὅμως, τὸ βαθύτερο μάθημα ποὺ παραδίδει ὁ Κριός, εἶναι ἄλλο:
Νὰ προτιμήσεις καὶ νὰ ἐπιλέξεις τὸν ἑαυτό σου.
Νὰ ἐπιλέξεις νὰ ζήσεις στὴν κοσμάρα σου, ἐπὶ τὸ λαϊκότερον.
Νὰ σηκώσεις ἀσπίδα στὴν «πραγματικότητα» γύρω σου καὶ νὰ ζεῖς
στὴ δική σου ἐνέργεια.
Θὰ μπορεῖς νὰ τὸ πετυχαίνεις διαρκῶς αὐτό;
Ὄχι πάντα.
Ἡ «πραγματικότητα» εἰσβάλλει μὲ τοὺς δαίμονές της στὸ αἰθερικό μας
καὶ μᾶς καθηλώνει, ἐξαναγκάζοντάς μας νὰ συντονιστοῦμε μαζί της.
Πιστεύοντας ὅτι μόνον ἔτσι θὰ καταφέρουμε νὰ ἐπιβιώσουμε καὶ νὰ ὑπέρ-νικήσουμε τὶς δυσκολίες μας.
«Προσγειώσου!»
«Σύνελθε!»
«Ὠρίμασε!»
Πόσες χιλιάδες φορὲς δὲν τὸ ἀκούσαμε αὐτὸ ἀπ’ τοὺς γονεῖς, τοὺς δασκάλους,
τοὺς φίλους, τοὺς συντρόφους, τοὺς σχολιαστὲς τῆς ζωῆς μας γενικότερα;
Συχνά, μὲ σκοπὸ νὰ μᾶς προστατέψουν, ἀφοῦ κατὰ γενικὴ ὁμολογία,
ἐὰν παραμέναμε χαμένοι στὸν κόσμο μας θ’ ἀποσυνδεόμασταν ἀπ’ τὴν
πραγματικὴ πραγματικότητα.
Γιατὶ ἡ ἐπίσημη ἐκδοχὴ λέει, ὅτι ἡ πραγματικὴ πραγματικότητα εἶναι αὐτὴ
τῶν πολλῶν. Ὅλα μαζὶ τὰ πρόβατα τοῦ κοπαδιοῦ πρέπει νὰ εἶναι συντονισμένα
μόνο σ’ αὐτήν.
Ἐὰν τολμήσεις νὰ ἐπιλέξεις νὰ ζεῖς στὴ δική σου πραγματικότητα,
θὰ σὲ φάει ὁ λύκος, ὅπως κάθε πρόβατο ποὺ ξεκόβει ἀπὸ τὸ κοπάδι.
Κι ὅλοι ὑπακούουν, ἂν κι ἀποδεδειγμένα, τὰ πρόβατα ποὺ παραμένουν
παγιδευμένα στὸ κοπάδι, τὰ τρώει ὁ βοσκός.
Ὁ Κριὸς λοιπόν, δὲν εἶναι τὸ κοπάδι.
Φοράει κουδούνα στὸ λαιμὸ κι ὁδηγεῖ τὸ κοπάδι.
Αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά του, μέχρι κάθε πρόθυμο κι ἔξυπνο πρόβατο νὰ κόψει
ἀπὸ τὸ κοπάδι καὶ νὰ βρεῖ τὸ δικό του δρόμο.
Ναι, ἀλλὰ ὁ Νέπτουνας στὸν Κριὸ τί εἶναι;
Ἀ, ὁ Νέπτουνας στὸν Κριό, εἶναι ἡ Κυνέη.
Γιατὶ ὅλα τὰ ἔχουν πεῖ καὶ τὰ ἔχουν γράψει οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι.
Ἡ Κυνέη εἶναι δῶρο τῶν Κυκλώπων στὸν Ἅδη, τὸ Σκοταδόψυχο.
Ἦταν μία περικεφαλαία ἀπὸ δέρμα σκύλου
[θυμήσου τὸ Σείριο,
τὸν πνευματικὸ δάσκαλο τοῦ Ἡλιακοῦ μας συστήματος].
Ὅταν τὴ φοροῦσε ὁ Ἅδης γινόταν ἀόρατος.
Ναι, θὰ μοῦ πεῖτε, αὐτὸς ἦταν Μέγας Θεός, ἐμεῖς εἴμαστε θνητοί.
Ναι, θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀλλὰ τὴ φόρεσε κι ὁ Περσέας, ὁ ἥρωας,
γιὰ νὰ πάει νὰ ἐξοντώσει τὴ Μέδουσα.
Ἡ Κυνέη ἐδῶ, εἶναι ὁ πλανήτης Ποσειδώνας.
Ἡ «Τελευταία Σκιά».
Ὁ ἥρωας εἶναι ὁ Κριός.
Ἡ ἀναδρομή του εἶναι ἡ εὐκαιρία ν’ ἀντιληφθεῖτε σὲ βάθος ὅσα διαβάσατε
καὶ νὰ ἐπιλέξετε τὴν κοσμάρα σας.
Ὅσο θὰ σᾶς ἐπηρεάζει ὁ ἐξωτερικὸς κόσμος,
ἡ Πραγματικὴ Πραγματικότητα θὰ μαραίνεται, θὰ συρρικνώνεται,
θὰ ἐξαφανίζεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῶν δαιμόνων τῆς ἐξωτερικῆς κατασκευασμένης πραγματικότητας.
Μέχρι τὶς 12 Δεκεμβρίου δοκιμάστε νὰ ἐπιλέξετε τὸν ἑαυτό σας καὶ τὸ
θαυμαστὸ κόσμο μέσα σας.
Ὅταν τὸ ἐπιλέξετε, ὁ Νέπτουνας θὰ πάψει νὰ εἶναι γιὰ σᾶς ὁ Ἐξαπατητὴς
καὶ θὰ μεταμορφωθεῖ σὲ ὅπλο, σὲ Κυνέη.
Αὐτὸ εἶναι τὸ Μυστικὸ τῶν Μυστικῶν.
Διότι δὲ μπορεῖς νὰ πραγματοποιήσεις τὰ ὄνειρά σου ὅταν ὅλη ἡ συχνότητά σου
εἶναι συντονισμένη σὲ πολλαπλούς, ξένους κι ἐχθρικοὺς πομπούς.
Μπὲς μέσα.
Ἄκου Ἐσένα.
Τόλμησε νὰ ἐκπέμψεις στὴ δική σου συχνότητα.
Τότε μόνο θὰ ἑλκύσεις ὅλα ὅσα ζητᾷ ἡ ψυχή σου.
Ὅμοιος ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει.
Πάρτε το μέσα στὴ ψυχή σας τὸ σαββατοκύριακο, Je Reviens.