Ἀστρίτες μου,
Ἐὰν γράψω τὴ λέξη «Κοσμογονία», θὰ σκεφθεῖτε,
πάει χάλασε κι ἡ Ἰσμηνάρα, βάζει clickbait γιὰ νὰ τραβήξει τὴν προσοχή μας.
Ἔλα ὅμως ποὺ δὲν εἶναι κράχτης. Κι ἀπομένει νὰ τὸ διαπιστώσουμε καὶ στὴν πράξη.
Ἐν ὄψει λοιπόν αὐτῆς τῆς σπανιότατης καὶ πολὺ σημαντικῆς τριπλῆς συνόδου τοῦ Ἄρεως, τοῦ Διὸς καὶ τοῦ Νοτίου Δεσμοῦ τῆς Σελήνης, ἡ ὁποία συμβαίνει ἀπὸ ἐχθὲς καὶ θὰ συνεχιστεῖ καὶ μέχρι τὴν 16η Νοεμβρίου 2026,
θὰ ἤθελα νὰ δοῦμε μὲ μιὰν ἄλλη ὀπτικὴ αὐτὸν τὸν περίφημο Νότιο Δεσμό
ποὺ συμμετέχει στὴ σύνοδο-φωτιά, μαζὶ μὲ τοὺς δύο πλανῆτες.
Γιὰ νὰ εἴμαστε εἰλικρινεῖς, αὐτὴ ἡ τριπλὴ σύνοδος μόνο νὰ μᾶς κάνει ν’ ἀναρωτιόμαστε μποροῦμε, γιατί δὲν ἔχει ἐπαναληφθεῖ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ὥστε νὰ εἴμαστε σὲ θέση νὰ συμπεράνουμε πῶς θὰ μποροῦσε νὰ λειτουργήσει κι ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, λέει καὶ γράφει ὅ,τι τοῦ κατέβει στὸ κεφάλι του, ὑποθέτοντας.
Τὸ ἴδιο θὰ κάνω κι ἐγὼ σήμερα, ἐπιχειρώντας μιὰ διαφορετικὴ προσέγγιση,
ποὺ ἴσως μᾶς ὁδηγήσει σὲ κάποιο χρήσιμο συμπέρασμα.
Ἡ τωρινὴ τριπλὴ σύνοδός τους λοιπόν, θὰ ξεκινήσει ἀπὸ τὶς 12 Νοεμβρίου
καὶ θὰ συνεχιστεῖ μὲ ἀκρίβεια ἕως τὶς 16 Νοεμβρίου 2026, πάνω στὶς
25 μοῖρες τοῦ Λέοντα.
Ἀλλά, ἀκόμη κι ὁλτα ν ολοκληρωθεῖ θὰ ἐπιστρέφει καὶ θὰ ξυπνάει,
κάθε φορὰ ποὺ θὰ ἐπιστρέφει ὁ Ἄρης μέσα στὸν Λέοντα.
Δηλαδὴ θὰ ὑφίσταται καὶ τὸ 2027, καθὼς πρόκειται νὰ κινεῖται ὁ Ἄρης
μεταξὺ τοῦ ζωδίου τῆς Παρθένου καὶ τοῦ Λέοντα.
Ἡ τριπλὴ αὐτὴ σύνοδος ποὺ θὰ συμβεῖ πάνω στὶς 25º τοῦ Λέοντα,
συνέβη ἱστορικὰ στὶς 26º τοῦ Λέοντα τὸ 1244, μὲ τὴν πτώση τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ στὶς 27º τοῦ Λέοντα συνέβη τὸ 1635,
μὲ τὴν ἐμπλοκὴ τῆς Γαλλίας στὸν Τριαντακονταετῆ πόλεμο.
Ἡ διαφορὰ σ’ αὐτὲς τὶς δύο ἱστορικὲς ἡμερομηνίες μὲ τὴν τωρινή,
εἶναι ὅτι ὁ Νότιος Δεσμὸς τότε βρισκόταν σὲ σύνοδο μὲ τὸν Δία
καὶ τὸν Ἄρη μέν, ἀλλὰ ἐκτὸς ζωδίου, στὴν Παρθένο.
Αὐτὸ καθιστᾷ τὴν τωρινὴ τριπλὴ σύνοδο τοῦ 2026 στὸν Λέοντα, μοναδική!
Βέβαια, ἐὰν πάω ἀκόμη πιὸ πίσω, θ’ ἀνακαλύψω πὼς ἡ μόνη φορὰ ποὺ ὁ Ἄρης,
ὁ Δίας καὶ ὁ Νότιος Δεσμὸς ἦταν ὅλοι μαζὶ σὲ σύνοδο μέσα στὸ ζώδιο τοῦ Λέοντα, ἦταν τὸ 426 μ.Χ.
Καὶ τότε, ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία εἶχε σοβαρὰ προβλήματα μὲ τὰ σύνορά της
καὶ ὑπῆρχαν ἀπειλητικὲς μεταναστεύσεις ἀπὸ ἄλλους πολιτισμοὺς
καὶ τὰ συνοριακὰ ζητήματα καὶ ἡ ἀνάπτυξη περιφερειακῶν δυνάμεων ποὺ ἀποδυνάμωσαν τὴν αὐτοκρατορία ἐκ τῶν ἔσω,
ὑπῆρξαν τὰ σοβαρότερα ζητήματα ἐκείνης τῆς χρονιᾶς τῆς τότε τριπλῆς συνόδου μέσα στὸ ζώδιο τοῦ Λέοντα.
Ἀκούγεται οἰκεῖο γιὰ τὶς τωρινὲς συνθῆκες ποὺ διανύει ἡ Εὐρώπη,
τὴ στιγμὴ ἀκριβῶς ποὺ συμβαίνει ξανὰ αὐτὴ ἡ τριπλὴ σύνοδος
Ἄρεως-Διός-Νοτίου, ἢ εἶναι ἡ ἰδέα μου;
Ὅμως, ἂς ἐπιχειρήσουμε νὰ δοῦμε μ’ ἕνα ἄλλο μάτι τὴ Σελήνη
καὶ τοὺς Δεσμούς της,
μὲ τὴν πρόθεση νὰ καταλάβουμε λίγο καλύτερα τί θὰ μποροῦσε
νὰ σημαίνει αὐτὴ ἡ τριπλὴ σύνοδος:
Ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Ῥόδιος ἀναφέρεται σ’ ἕνα λαὸ ποὺ, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχαία παράδοση, ὑπῆρχε πρὶν ἀκόμη ἐμφανιστεῖ ἡ Σελήνη στὸν οὐρανό.
Γράφει λοιπόν γιὰ τοὺς Ἀρκάδες, οἱ ὁποῖοι ἀποκαλοῦνταν Προσέληνοι
[Ἀργοναυτικά, Δ΄ βιβλίο, στίχοι 263–265]:
«Μόνοι ὑπῆρχαν τότε οἱ Ἀρκάδες οἱ Ἀπιδανεῖς, οἱ Ἀρκάδες ποὺ λέγεται ὅτι ζοῦσαν ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπ’ τὴ Σελήνη, τρώγοντας βαλανίδια στὰ βουνά».
Ὁ Ἀπολλώνιος ὅμως, ἦταν ὁ ἐπικεφαλὴς τῆς περίφημης Βιβλιοθήκης
τῆς Ἀλεξάνδρειας, μεταξὺ τοῦ 270 καὶ 245 π.Χ.
Συνεπῶς δὲν ἦταν ἁπλῶς ἕνας ποιητὴς ποὺ ἀναπαρήγαγε μύθους.
Ἦταν ἕνας σπουδαῖος λόγιος μὲ πρόσβαση σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἀποθετήρια τῆς ἀρχαίας γνώσης.
Γι’ αὐτὸ ἡ ἀναφορά του στοὺς Προσέληνους Ἀρκάδες ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, καθὼς στὸ ἔργο του διασώζει μιὰ παράδοση ποὺ πιθανότατα κυκλοφοροῦσε
πολὺ πρὶν ἀπ’ τὴν ἐποχή του.
Ἐπιπλέον, ὁ Ἀριστοτέλης, στὴν Τεγεατικὴ Πολιτεία,
φέρεται νὰ ἀναφέρει ὅτι προϋπῆρχαν στὴν Ἀρκαδία ἄλλοι πληθυσμοί,
οἱ ὁποῖοι ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τοὺς μεταγενέστερους Ἀρκάδες πρὶν ἀκόμη ἀνατείλει ἡ Σελήνη.
Ὁ Πλούταρχος ἐπίσης, φαίνεται πὼς εἶχε ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴ Σελήνη
καὶ τῆς ἀφιέρωσε ἕνα ἀπ’ τὰ πιὸ παράξενα ἔργα τῆς ἀρχαίας γραμματείας,
τὸ «Περὶ τοῦ ἐμφαινομένου προσώπου τῷ κύκλῳ τῆς Σελήνης»
[κεφ. 28–30 942–945].
Καὶ διηγεῖται, πὼς μετὰ τὸν θάνατο, τὸ σῶμα ἐπιστρέφει πίσω στὴ Γῆ,
ἐνῶ ἡ ψυχὴ ἀκολουθεῖ τὴ δική της πορεία καὶ κατευθύνεται πρὸς τὴ Σελήνη!
Ἐκεῖ ὑφίσταται περαιτέρω κάθαρση.
Σημειώνει ἐπιπλέον, πὼς οἱ ψυχὲς ποὺ καταφέρνουν νὰ φθάσουν σ’ ἕνα
ἀνώτερο ἐξελικτικὸ στάδιο, γίνονται δαίμονες.
«Οἱ δαίμονες ὅμως, λέει, δὲν παραμένουν πάντοτε στὴ Σελήνη, ἀλλὰ κατεβαίνουν ἐδῶ κάτω στὴ Γῆ, γιὰ νὰ φροντίσουν τὰ μαντεῖα».
Ὡς ἀποστολὴ λοιπόν, τοὺς δίνονταν οἱ ἑξῆς ἁρμοδιότητες:
Ἡ ἐποπτεία τῶν μαντείων, ἡ συμμετοχὴ στὶς μυστηριακὲς λατρεῖες, ἡ τιμωρία τῶν ἀδικιῶν καὶ ἡ προστασία τῶν ἀνθρώπων στοὺς πολέμους καὶ στὴ θάλασσα.
Μάλιστα, ἐὰν τύχει καὶ ξεγελαστοῦν καὶ παραβοῦν τὸ καθῆκον τους εἴτε ἀπὸ ὀργή, ἢ φθόνο ἢ ἀδικία, τιμωροῦνταν κι ἐπέστρεφαν πίσω ξανὰ στὴ Γῆ,
δεσμευμένοι πάλι μέσα σὲ ἀνθρώπινα σώματα!
Κι αὐτὸ μοιάζει ἰδιαίτερα μὲ τὴν καρμικὴ ἐπιστροφὴ στὴ Γῆ τῶν ψυχῶν
γιὰ νὰ ἐπαναλάβουν τὰ μαθήματα στὰ ὁποῖα δὲν πέτυχαν νὰ περάσουν.
Στὴν Ἀστρολογία, αὐτὴ ἡ παρελθοῦσα πορεία σὲ προηγούμενες ζωὲς
κι ἡ ἀνακύκλωση τῶν ἐνσαρκώσεών της σὲ περίπτωση ποὺ ἡ ψυχὴ
ἀποτύχει νὰ «περάσει τὰ μαθήματά της»,
συμβολίζεται μὲ τὸν Νότιο Δεσμὸ τῆς Σελήνης ἢ Ketu,
τὸν ἀκέφαλο δαίμονα τῆς Ἀνατολικῆς παράδοσης.
Εἶναι ὅλα ὅσα ἀφήσαμε πίσω μας, ὅσα ἐπαναλάβαμε ξανὰ καὶ ξανά,
σ’ ἕνα ἀτέρμονο, βασανιστικὸ κύκλο λαθῶν καὶ παθῶν.
Ὅμως ὁ Νότιος Δεσμὸς συμβολίζει καὶ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς,
καὶ τὴν ἀποσύνδεσή της ἀπ’ τὸν πόνο καὶ τὸ φόβο.
Αὐτὸς ὅμως ὁ δαίμονας, λέγεται στὴν ἀνατολικὴ παράδοση,
πὼς ἀποκεφαλίστηκε ἀπὸ τὸ θεὸ Viṣṇu,
διότι ἔκλεψε τὸ νέκταρ τῆς ἀθανασίας καὶ κατάφερε νὰ τὸ πιεῖ,
ἐξαπατώντας τὸν Ἥλιο καὶ τὴ Σελήνη.
Καὶ γιὰ νὰ μὴ γίνει ἴσος μὲ τοὺς θεούς, διαχωρίστηκε ἀπὸ τὸν Viṣṇu,
σὲ δύο μέρη: στὴν ἀθάνατη κεφαλὴ καὶ στὴν ἀθάνατη οὐρά.
Αὐτὴ λοιπόν ἡ ἀθάνατη οὐρὰ τοῦ Δράκου,
ἀποκομμένη αἰώνια ἀπὸ τὴν κεφαλή της,
βρίσκεται αὐτὴ τὴ στιγμὴ μέσα στὸ ζώδιο τοῦ Λέοντα
καὶ πρόκειται νὰ συμμετάσχει σὲ μιὰ ἱστορικὴ ἕνωση μὲ τὸν Δία καὶ τὸν Ἄρη,
τέτοια ποὺ ὁ κόσμος μας ἔχει νὰ δεῖ 391 χρόνια, ἀπ’ τὸ 1635.
Συνεπῶς, ὄχι τυχαῖα αὐτὴ ἡ μεγαλειώδης τριπλὴ σύνοδος γίνεται μέσα στὸν
Λέοντα καὶ μάλιστα στὸν τρίτο δεκανὸ τοῦ ζωδίου, ὅπου κυβερνᾷ ὁ Ἄρης.
Ναί, καὶ βέβαια αὐτὴ ἡ σύνοδος ὑποδεικνύει πολέμους, συγκρούσεις,
ἀναταραχὲς κι ἐδαφικὲς διεκδικήσεις,
καθὼς σ’ αὐτὸν τὸ δεκανὸ ἀντιστοιχεῖ τὸ Ἑπτὰ τῶν Ράβδων,
κάρτα ποὺ μᾶς λέει ἐπίσης ὅτι σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο:
«Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ὑπερασπιστεῖς τὸν ἑαυτό σου καὶ νὰ μὴν ἀφήνεις πλέον
τοὺς ἄλλους νὰ σὲ ἐκμεταλλεύονται.»
Ἐπίσης ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς ἔχουν μεγαλύτερη αὐτοπεποίθηση,
θὰ ἔχουν κι ἔντονη φιλοδοξία μέσα στὸ ἐπόμενο ἐννεάμηνο.
Ὑποδηλώνει ἐπίσης ὅτι θὰ κυνηγήσουμε αὐτὸ ποὺ θέλουμε κι εἴμαστε
ἕτοιμοι νὰ παλέψουμε σκληρὰ καὶ μὲ πάθος γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν κορυφή.
Τὸ μόνο ποὺ πρέπει νὰ προσέξει κανεὶς ἐδῶ, εἶναι νὰ μὴν ἐξαντληθεῖ πρὶν
νὰ φτάσει στὴ γραμμὴ τοῦ τερματισμοῦ καὶ βέβαια νὰ μὴν εἶναι ὑπεραισιόδοξος
κι ἁπλωθεῖ περισσότερο ἀπ’ ὅσο μπορεῖ νὰ διαχειριστεῖ.
Δηλαδὴ μιλάμε γιὰ τὴν ἀπόλυτη περιγραφὴ τοῦ ἀρχετύπου τῆς συνόδου
Ἄρεως-Διός.
Κι ἐδῶ, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ προσθέσουμε καὶ τὸν Νότιο Δαίμονα τῆς Σελήνης,
μὲ τὴν ἔννοια ποὺ τοῦ δίνει ὁ Πλούταρχος καὶ ποὺ σᾶς ἐξήγησα παραπάνω.
Ἂς θυμηθοῦμε ὅμως πρὶν προχωρήσουμε,
ὅτι ὁ Πλούταρχος πέρασε τὰ τελευταῖα 30 χρόνια τῆς ζωῆς του ὑπηρετώντας ὡς ἱερέας τοῦ Ἀπόλλωνα, στὸ μαντεῖο τῶν Δελφῶν.
Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἁπλὰ ἕνας καλὸς συγγραφέας, ἀλλὰ κι ἕνας βαθὺς
γνώστης τῶν μυστηρίων.
Ὁ Νότιος Δαίμονας τῆς Σελήνης λοιπόν, ἔρχεται ἀπ’ τὸ βαθύ,
ἀπώτερο παρελθὸν
(ἄλλωστε κινεῖται ἀνάδρομα)
κι ἐπιτηρεῖ τὴ νικηφόρα πορεία μας πρὸς τὴν ἐπίτευξη τῶν ὑψηλῶν μας στόχων.
Δὲ θὰ μπορούσαμε νὰ φτάσουμε στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ ἐὰν συνεχίζαμε νὰ κουβαλάμε τὰ φορτία αἰώνων στὴν πλάτη μας.
Αὐτῆς καὶ τῶν προηγούμενων ζωῶν μας.
Συνεπῶς, ὁ Νότιος Δαίμονας τῆς Σελήνης, ὁ Ἐπιτηρητὴς τῶν Μυστηρίων,
σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ σὲ παγκόσμιο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς ἀπελευθερώσει, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν ἐπιθυμεῖ ὁ ἐγωισμός μας τὴν ἀπελευθέρωση.
Ἔτσι λοιπόν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, στὸ ἱερὸ σχῆμα τοῦ Βασιλέως (Δίας) καὶ τοῦ Ὑπέρμαχου (Ἄρης), θὰ προστεθεῖ κι ὁ Ἱερέας ἢ Δαίμων.
Κι ἡ ἀπελευθέρωση αὐτὴ θὰ συμβεῖ κάτω ἀπ’ τὶς σοφὲς ὁδηγίες καὶ προσταγὲς
τοῦ Διός, μὲ τὸ σπαθὶ τοῦ Ὑπέρμαχου νὰ κόβει κάθε μιαρὸ σύνδεσμο
καὶ μὲ τὸν Νότιο Δαίμονα τῆς Σελήνης νὰ ἐπιτηρεῖ τὸ Μυστήριο.
Καλή Λευτεριά, λοιπόν.