Ἀστρῖτές μου παινεμένοι,
Θυμᾶστε ποὺ μαλλιοτραβιόμουν σὰν τὴν Ἑκάβη στὶς Τρωάδες
καὶ σᾶς ἐπαναλάμβανα:
ὁ πόλεμος θὰ γίνει γιὰ τὴν πληροφορία ἀπὸ δῶ κι ἐμπρός.
Ποιὸς θὰ κατέχει τὴ γνώση καὶ κυρίως, πῶς θὰ τὴ μεταδίδει.
Γιατί; Διότι ὁ Οὐρανὸς ἐπίσημα πλέον κινεῖται μέσα στοὺς Διδύμους.
Καὶ τοὺς Διδύμους τοὺς ὁρίζει ὁ Ἑρμῆς.
Καὶ ναὶ μὲν ὁ Ἑρμῆς ἔχει ἕνα σωρὸ καλὰ ποὺ μπορεῖς
νὰ τοῦ ἀναγνωρίσεις, ὅπως τὴ μετάδοση τῆς γνώσης, τὴν ἐπικοινωνία,
τὶς συμφωνίες, τὰ ταξίδια καὶ τὶς πωλήσεις,
γιὰ ν’ ἀναφέρω κάποια ἀπ’ αὐτά,
Ἀλλὰ, εἶναι καὶ κλέφταρος καὶ λαμόγιο
(θεέ μου συγχώρα με).
Ὄχι, δὲ βρίσκω τὸ θεὸ Ἑρμῆ, ἀντιγράφω ὅσα ἀναφέρει ὁ
Ὁμηρικὸς Ὕμνος πρὸς Ἑρμῆ, ποὺ περιγράφει τί ἔκανε ὁ θεὸς μόλις γεννήθηκε:
«Κι ὅταν συνέλαβε στὸ νοῦ του τὸ τολμηρὸ σχέδιό του,
πῆγε στὰ βόδια τοῦ τοξότη Ἀπόλλωνα.
Στὴν Πιερία βρῆκε τὸ κοπάδι νὰ βόσκει.
Διάλεξε πενήντα βόδια καὶ τὰ ὁδήγησε μακριὰ ἀπὸ τὴ βοσκή.
Τὰ ἔκανε νὰ βαδίζουν ἀνάποδα, ὥστε τὰ ἴχνη τους νὰ φαίνονται
πὼς ὁδηγοῦν πρὸς τὴν ἀντίθετη κατεύθυνση.
Καὶ ὁ ἴδιος, μὲ μεγάλη ἐπινοητικότητα, μηχανεύτηκε τέχνασμα ὥστε ὅποιος
ἔβλεπε τὰ ἴχνη νὰ ἐξαπατηθεῖ.»
Ὅταν ὁ Ἀπόλλων διαπιστώνει τὴν κλοπὴ καὶ τὸν κατηγορεῖ,
ὁ νεογέννητος Ἑρμῆς ἀπαντᾶ μὲ ἀφοπλιστικὴ εἰρωνεία στὸν ἀδελφό του:
«Ἐγὼ γεννήθηκα μόλις χθές· εἶμαι ἀκόμη μικρὸ παιδί. Πῶς θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ ἔχω κλέψει βόδια;»
Ὁ Δίας στὸν ὁποῖον κατέφυγε ὁ Ἀπόλλωνας γιὰ νὰ βρεῖ τὸ δίκιό του
ἔσκασε στὰ γέλια μὲ τὰ καμώματα τοῦ Ἑρμοῦ
καὶ στὸ τέλος ὅλα πῆγαν κατ’ εὐχὴν κι ἔμειναν ὅλοι εὐχαριστημένοι.
Τώρα ποὺ πιστεύω ἀντιληφθήκατε πλήρως σὲ ποιανοῦ τὸ ἀνάκτορο
διελαύνει ὁ Οὐρανὸς κι ἀπὸ ποιὸν θὰ παίρνει ἐντολὲς τὰ ἐπόμενα 6-7 χρόνια,
ἂς δοῦμε καὶ τὰ πρόσφατα σημαντικὰ νέα:
Τὸν Ἰούλιο τοῦ 2026, κατέληξε σὲ ἐξωδικαστικὸ διακανονισμὸ
ἡ ὑπόθεση Bartz v. Anthropic, ἡ ὁποία εἶναι μιὰ ἱστορικὴ δικαστικὴ
διαμάχη στὶς ΗΠΑ.
Τρεῖς συγγραφεῖς μήνυσαν τὸ 2024 τὴν ἐταιρεία Anthropic,
ὑποστηρίζοντας ὅτι χρησιμοποίησε τὰ βιβλία τους
χωρὶς τὴν ἄδειά τους, γιὰ νὰ ἐκπαιδεύσει τὸ γνωστὸ μοντέλο
τεχνητῆς νοημοσύνης Claude.
Τὸ δικαστήριο διαπίστωσε ὅτι ἡ ἐταιρεία Anthropic ἀγόραζε
νόμιμα χιλιάδες ἔντυπα βιβλία,
ἀφαιροῦσε τὴ ράχη τους γιὰ εὐκολότερη σάρωση,
τὰ σάρωνε καὶ στὴ συνέχεια κατέστρεφε τὰ φυσικὰ ἀντίτυπα,
κρατώντας μόνο τὰ ψηφιακὰ ἀρχεῖα γιὰ τὴν ἐκπαίδευση τοῦ μοντέλου Claude.
Μεγάλες παραγγελίες παλαιῶν, μεταχειρισμένων βιβλίων κάθε εἴδους
κατέφθαναν στὴν ἐταιρεία γιὰ ν’ ἀκολουθήσουν τὴ διαδρομή:
ἀφαίρεση ράχης-σκανάρισμα-καταστροφή.
Ὁ δικαστὴς William Alsup τοῦ Περιφερειακοῦ Δικαστηρίου τῆς
Βόρειας Καλιφόρνιας, ἔκρινε ὅτι αὐτὴ ἡ διαδικασία θὰ μποροῦσε
νὰ θεωρηθεῖ ἀπολύτως νόμιμη (fair use),
ἐπειδὴ τὰ βιβλία αὐτὰ εἶχαν ἀγοραστεῖ μὲ νόμιμο τρόπο
καὶ τὰ ψηφιακὰ ἀντίγραφα ποὺ παρήχθησαν
ἀπ’ τὴν Anthropic δὲν διανέμονταν κατόπιν στὸ κοινό,
οὔτε κι ἀντικαθιστοῦσαν τὴν ἀγορὰ τῶν βιβλίων.
Σημειώστε, πὼς ὁ δικαστὴς William Alsup δὲν ἀντιμετώπισε
τὸν Claude τῆς Anthropic ἁπλὰ ὡς μιὰ «μηχανὴ ἀντιγραφῆς».
Ἀλλὰ τὸ συνέκρινε ξεκάθαρα μ’ ἕναν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος πρῶτα μελετᾶ,
ἀφομοιώνει τὴ γνώση καὶ κατόπιν δημιουργεῖ ἕνα νέο, δικό του ἔργο.
Ἄλλωστε ἡ μίμηση ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, εἶναι ἡ ἀρχὴ μάθησης
καὶ κατόπιν ἕνας ὑγιὴς νοῦς χτίζει τὸ δικό του τρόπο δημιουργίας.
Κατ’ ἐπέκταση, ἡ πρόσβαση τῶν ἀνθρώπων στὰ φυσικὰ βιβλία
ἦταν, εἶναι καὶ θὰ συνεχίσει νὰ εἶναι θεμελιώδους σημασίας,
καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ προφορικὴ μετάδοση τοῦ πολιτισμοῦ.
Αὐτὸν ποὺ κάποιοι ὀνομάζουν μυθολογία.
Παραμύθια.
Ἄλλωστε μέσα στὶς χιλιετηρίδες, ὁ ἀνθρώπινος πολιτισμὸς διαδόθηκε,
διαφυλάχθηκε κι ἀναπαράχθηκε μέσω τῆς προφορικῆς παράδοσης.
Τὶς περγαμηνές, τὰ βιβλία, τὶς πήλινες πινακίδες, μπορεῖς νὰ τ’ ἁρπάξεις
ὡς λάφυρα, νὰ τὰ κάψεις, νὰ τὰ σπάσεις ἢ νὰ τὰ λεηλατήσεις.
Ἀλλὰ δὲ μπορεῖς νὰ κλείσεις τὰ στόματα ὅλων τῶν ἀνθρώπων ταυτόχρονα.
Κάπου, κάπως, κάποιος βλαμμένος ἰθαγενὴς θὰ ξεφύγει καὶ θὰ
συνεχίζει νὰ βάζει ψιλὴ καὶ δασεία, περισπωμένη κι ὀξεία στὰ κείμενα
ποὺ θὰ γράφει μὲ τὸ χέρι πάνω σὲ λευκὰ χαρτιά.
Κι ὅλο καὶ κάποιος ὑποχόνδριος θ’ ἀρνεῖται πεισματικὰ νὰ βάλει «Ν»
πρὶν τὰ σύμφωνα: Β, Γ, Δ, Ζ, Θ, Λ, Μ, Ν.
Γιὰ νὰ μὴ χτυπάει καρμπόλα ἡ γλῶσσα του πάνω στὰ δόντια
καὶ στὸν οὐρανίσκο του.
Αὐτὰ γιὰ νὰ μὴν ἀντιλαμβανόμαστε μόνο τὴν πρόοδο τῶν μεγάλων
τεχνολογικῶν κι ἰατρικῶν ἀνακαλύψεων
ποὺ θὰ φέρει αὐτὸς ὁ Οὐρανὸς στοὺς Διδύμους σὲ τρίγωνο
μὲ τὸν Σκοταδόψυχο στὸν Ὑδροχάος,
σ’ ἐξάγωνο μὲ τὸν Κρόνο καὶ τὸν Νέπτουνα
στὸν Κριὸ καὶ σ’ ἐξάγωνο μὲ τὸ Δία στὸ Λέοντα.
Θὰ τὶς φέρει, γι’ αὐτὸ νὰ εἶστε βέβαιοι.
Θὰ κοιμᾶστε, θ’ ἀνοίγετε τὰ μάτια κι ὁ Mr Spock θὰ πίνει καφέ
στὴν κουζίνα σας.
Ἀλλὰ ἐσεῖς ποὺ εἶστε Ἀστρῖτες παινεμένοι,
δὲ θὰ τρῶτε σανό.
Τίποτε δὲν εἶναι ἀπόλυτα κακὸ ἢ ἀπόλυτα καλὸ σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο.
[γιὰ τὸν ἄλλον, δὲ ξέρω ἀκόμη, ὅταν θὰ πάω, θὰ βρῶ τρόπο νὰ σᾶς στείλω μαντάτα].
Συνεπῶς, Οὐρανὸς στοὺς Διδύμους, στὸ ἀνάκτορο τοῦ Ἑρμοῦ.
Καὶ μάλιστα στὸν πρῶτο δεκανό, ἐκεῖ ποὺ πάλι ὁρίζει ὁ ἴδιος ὁ Ἑρμῆς.
Πολὺς Ἑρμῆς ρε φίλε, γιὰ νὰ μὴν μᾶς σκάσει καὶ τὴν ἀπατεωνιὰ στὰ μοῦτρα.
Je Reviens, φεύγω σὲ ἀποστολὴ γιὰ τὴ διάσωση τῶν σπανίων βιβλίων στὰ παλιατζίδικα.